De derde dag in de Valley. We zijn op weg naar Cisco in San Jose, waar we om half 8 's ochtends worden ontvangen voor het ontbijt. Muffins, banana walnut cake en brownies. Van te voren even langs de Starbucks om er zeker van te zijn dat we de nodige cafeïne binnen krijgen. Het belooft namelijk weer een lange dag te worden met drie bedrijfsbezoeken en diner. En wie de koffie in Amerika kent…

Eenmaal in San Jose rijden we door straten waar we links en rechts alleen maar Cisco-logo's zien. Later die dag horen we dat Cisco over 48 locaties beschikt in San Jose! Building 11, daar schuiven we aan bij het ontbijt, om vervolgens te worden verwelkomd door Coks Stoffer, directeur Cisco Nederland. Nee, niet in levende lijve, alhoewel, het komt toch wel een eind in die richting.

Coks sprak ons toe via Cisco's nieuwste videovergadersysteem TelePresence. Een echte ervaring, doordat de communicatie zo levensecht is en wij al snel vergaten dat Coks Stoffer niet in dezelfde ruimte zat. Naast hem zat een Amerikaanse collega, Rick Moran, die ons vanuit een ander Cisco pand in San Jose toesprak.

Joost van Mierlo van het FD gaf aan dat het een grappig idee was dat hij duizenden kilometers had gereisd om Coks Stoffer te spreken, terwijl ze in Nederland binnen vijf minuten bij elkaar aan tafel zouden kunnen zitten. Coks draaide het om: door deze technologie zijn wij straks allemaal in staat binnen één minuut met wie dan ook aan de andere kant van de wereld te spreken. De spijker op zijn kop.

Cisco heeft inmiddels op 90 van zijn eigen locaties zo'n TelePresence-ruimte opgezet die volgens Cisco allemaal van 's morgens vroeg tot 's avonds laat zijn volgeboekt. Cisco wil hiermee niet alleen zijn CO2-uitstoot terugdringen, maar ook efficiënter vergaderen. En het is inderdaad zo simpel als het klinkt. Met één druk op de telefoon maken we verbinding met een andere locatie en sluiten we de vergadering. Een boeiend begin van de vierde dag in de Valley.